Fraternité de Tibériade Fraternité de Tibériade Fraternité de Tibériade

  • Français
  • Nederlands
  • English (United Kingdom)
  • Deutsch
  • Italian
  • Español
  • Polish
Het Nazarethjaar
Il n'y a pas de traductions disponibles

naz2We bieden gezinnen een unieke ervaring om hun geloof een heel jaar lang te leren verdiepen, door die tijd helemaal te schenken aan de Heer.

De gezinnen leven in een klein huis in een naburig dorp en verdiepen zich in het leven van de heilige Familie in Nazareth : eenvoudig, verborgen, biddend, om te groeien naar een evenwichtig leven. De man gaat gewoon verder werken, of zoekt eventueel werk in de regio.

Heel dicht bij Tiberiade… De broeders en zusters komen geregeld op bezoek ! Het gezin neemt deel aan sommige diensten van de gemeenschap.

Tijdens deze periode bereidt het gezin zich ook voor op een missie in de toekomst. Deze zending kan van heel uiteenlopende aard zijn, in overleg met de fraterniteit.

Belangstelling ? Schrijf ons !

Getuigenis:

JEAN-YVES ET ANGELIQUE: Tijdens het Nazarethjaar wonen we in Neuville, tussen Beauraing en Lavaux-Sainte-Anne, in een klein huisje, zonder veel luxe, maar comfortabel. We leven eenvoudig op het ritme van gebed, samenzijn met het gezin, het werk buitenshuis, tuinieren (Jean-Yves), naar school gaan, het huishoudelijk werk van Angélique, tijd voor de fraterniteit en voor anderen : vrienden en familie die op bezoek komen, ontmoeting met buren en anderen,...

naz1Door ons persoonlijk gebed verdiepen we onze relatie met de Heer. ‘s Morgens neemt Angélique in Tiberiade deel aan de « Lectio Divina » samen met de jongeren van het Sint-Jan-de-Doperjaar ; zo laten we ons raken door Gods Woord. Het helpt ons te reflecteren en onze dag christelijk te beleven. Hoe meer we Gods Woord lezen, hoe meer we er zin in hebben !

Wij nemen ook elke dag de tijd om zomaar aanwezig te zijn voor de Heer, in aanbidding voor het H. Sacrament. Daar moet je telkens weer voor kiezen, want je vindt snel wel een reden om iets anders te doen. Het gebed kan een gevecht zijn, maar ook een antwoord aan de liefde, wanneer we mogen vaststellen hoezeer we door God worden bemind.

Op woensdagmorgen gaaan wenaar de lauden van de fraterniteit, daarna ontbijten we samen, en vertrekken naar school.. Op zondag gaan we zo vaak mogelijk naar de eucharistieviering van Tiberiade. Eén keer per maand krijgen we het bezoek van twee broeders of zusters. Dan bidden we samen en gebruiken het avondmaal. Een goede gelegenheid voor ons en onze kinderen om van gedachten te wisselen en om elkaar beter te leren kennen.

Ook de kinderen hebben er veel aan gehad. De landelijke omgeving en het ontbreken van de televisie leerden hen spelen met drie stukjes hout… Joachim mocht zelfs herder spelen voor dertien schapen. Zij moesten elke dag verzorgd worden. Timothée zorgde voor sla in de groetentuin en Elisabeth zorgde samen met haar broertjes voor drie jonge kippen. Ze leerden ook contact leggen met mensen van verschillende nationaliteit die in Tiberiade op bezoek waren. Wij zijn de Heer heel dankbaar voor zo’n prachtig jaar !!

naz4CATHERINE ET JEAN-GREGOIRE: Onze twee jaren van “Nazareth” zijn samen te vatten in twee woordjes : “intimiteit” en “eenvoud”.

Wij hebben kunnen leven in de grootste intimiteit. Na twee jaar werken in Libanon, in een leven dat naar buiten gericht was, werd het tijd om te rusten en ons te herbronnen. Door het ritme van Nazareth, dit verborgen leven, waren wij vanzelf geborgen in ons gezin. We hielden bv. één weekend per maand voor onszelf. Zo waren we daarna nog beschikbaarder voor de anderen !

Intimiteit met God ook… door onze uitgebreide gebedstijd, alleen, als koppel of met het gezin; door het lezen van Gods Woord; door een meer verstandelijke verdieping van ons geloof (lessen op audiocassettes)…Intimiteit ook met de broeders en zusters van Tiberiade : een heel eenvoudige maar rijke band, die een echte steun is gedurende deze Nazareth-tijd.

Deze twee jaar waren ook een school van eenvoud of liever van vereenvoudiging. De stille locatie, het “bescheiden salaris”, helpen om te leren leven zonder grootsheid. In Nazareth sta je onmiddellijk voor God : de contacten met onze omgeving werden er waarachtiger door.

naz3En wat blijft hier nu van over ? Het is al zes jaar geleden… We gingen niet zo ver weg, maar het is niet meer hetzelfde. Toch hebben we die twee jaar onze fundamenten in God gelegd. We werden echt getekend door deze gezegende tijd, die ons helpt om verbonden te blijven met God en zijn Kerk. We hielden er een mooi elan voor de parochie aan over. Ook nu nog streven we naar eenvoud in onze levenskeuzes.